0
Article ? AI-assigned paper type based on the abstract. Classification may not be perfect — flag errors using the feedback button. Tier 2 ? Original research — experimental, observational, or case-control study. Direct primary evidence. Sign in to save

Effects of microplastic-contaminated foods on the digestive system

Original title: Effects of microplastic-contaminated foods on the digestive system

Bromatologia i Chemia Toksykologiczna 2022
Kornelia Kadac-Czapska, Eliza Knez, Małgorzata Grembecka

Summary

This Polish-language article reviews the effects of microplastic-contaminated food on the human digestive system. It summarizes research showing that microplastics are present in food sources and can enter the body through ingestion, with potential implications for gastrointestinal health.

Mikroplastik (MP) to materiał syntetyczny o wysokiej zawartości polimerów, którego cząstki wykazują rozmiar od 0,1 do 5000 µm. Może być on klasyfikowane w zależności od pochodzenia na: pierwotny i wtórny. Pierwotny MP to cząstki produktów wytworzonych (np. higieny osobistej), natomiast wtórny to niezamierzone szczątki rozpadu tworzywa sztucznego. MP może wpływać na zdrowie ludzi w sposób pośredni i bezpośredni. Najczęstszą drogą narażenia na MP jest układ pokarmowy. Potwierdzono występowanie mikroplastiku w produktach żywnościowych, takich jak ryby, owoce morza, woda, herbata, napoje bezalkoholowe, napoje energetyczne, piwo, wino, mleko, miód, sól, cukier oraz w różnego rodzaju warzywach i owocach (np. w marchwi, brokule, sałacie, jabłku, gruszce). Najpopularniejsze są cząstki powstałe na bazie: polietylenu, polipropylenu, poli(chlorku winylu), polistyrenu, poli(tereftalanu etylenu), poliamidu, poliwęglanu oraz poliuretanu. Zagrożenia zdrowotne powstające w skutek spożycia wymienionych materiałów wynikają z ich składu, ilości, a także wielkości i kształtu cząstek. MP jest spożywany mimowolnie wraz z pożywieniem. Wykazano, że ludzie na całym świecie mogą konsumować nawet do 5 g mikrocząstek plastiku tygodniowo. Obecność MP w układzie pokarmowym została potwierdzona badaniami kału ludzkiego. MP w zależności od miejsca, w którym zostanie zakumulowany, w różny sposób wpływa na funkcjonowanie układu pokarmowego. Gromadzi się on w narządach, takich jak wątroba i jelita. Może być przyczyną rozwoju przewlekłych stanów zapalnych jelit, w tym choroby Leśniowskiego-Crohna, a także wpływać na skład mikrobiomu. Zmiany w różnorodności mikrobioty jelitowej mogą skutkować powstawaniem dysbiozy. MP jest obecny w krwioobiegu i tą drogą może przedostawać się do narządów. Kontakt z nim wiąże się z ryzykiem wystąpienia stresu oksydacyjnego, zmianami w podziałach i żywotności komórek, uszkodzeniami DNA, reakcjami immunologicznymi, zwiększeniem ryzyka nowotworów, chorobami układu oddechowego i neurodegeneracyjnymi. Niniejsza praca przedstawia informacje dotyczące MP, ze szczególnym uwzględnieniem jego obecności w żywności oraz wpływu na układ pokarmowy.

Share this paper